Connect with us

கட்டுரை

உடைகிறதா தமிழரசுக்கட்சி?

Published

on

கடந்த வாரம் தமிழரசுக்கட்சிக்குள் ஏற்பட்ட திடீர் குழப்பத்தை அனைத்து ஊடங்களும் வெளியிட்டிருந்தன. அதாவது பாராளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரனுக்கும் தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜவுக்குமிடையிலான காரசாரமான விவாதங்கள் கடந்தவாரம் ஊடகங்களில் பிரதான தலைப்புச் செய்திகளாக இடம்பிடித்தன.

நீண்டகாலமாகவே பல அறிஞர்களினதும் அரசியல் ஆய்வாளர்களினதும் கருத்துக்கள் சுமந்திரனின் செயற்பாடுகளுக்கு கண்டனம் தெரிவித்து வந்ததாகவே இருந்துவந்தது.
சுமந்திரன் இராஜதந்திர ரீதியாக அரசியல் நகர்வுகளை நகர்த்தக்கூடிய ஒரு அரசியல்வாதி அல்ல எனவும் பிரிவினையை ஏற்படுத்தி ஒற்றுமையை சிதைக்கக்கூடிய அரசியல்வாதி எனவும் பல்வேறுபட்ட வகையில் கருத்துக்கள் தெரிவிக்கபட்டு வந்தன.

2010ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியின் பின்னர் இலங்கை அரசியலில் சுமந்திரன் என்ற சட்டத்தரணி நுழைந்திருந்தார். உண்மையிலேயே முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ரவிராஜ் என்பவரால் சுமந்திரன் மற்றும் தவராஜா போன்றவர்கள் அரசியலுக்கு அழைத்து வரப்பட்டார்கள். விடுதலைப் புலிகளின் மறைவிற்குப் பின்னர் இவர் தேசியப் பட்டியல் ஊடாக பாராளுமன்றம் வந்தார். தனது ஆங்கில மற்றும் சிங்களப் புலமை காரணமாக ஆங்கில மற்றும் சிங்களப் புலமையற்றிருந்த தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு அவர் சிம்ம சொப்பனமாக செயற்பட்டு வந்தார்.

ஆனால் சுமந்திரனின் செயற்பாடுகள் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் கூட்டாளிக் கட்சிகளுக்கும் தமிழரசுக் கட்சிக்குள்ளும் அதிருப்தி நிலை தொடர்ச்சியாக இருந்து வந்தது. இதேசமயம் வவுனியாவில் இடம்பெற்ற தமிழரசுக் கட்சியின் கலந்துரையாடல் ஒன்றில் சுமந்திரனின் அரசியல் தீர்வு விடயம் தொடர்பாக இருவர் காரசாரமாக சுமந்திரனை நோக்கிக் கேள்விகளைக் கேட்டார்கள்.

அன்றிலிருந்து சுமந்திரனின் செயற்பாடுகள் பலவகையில் கண்டிக்கத்தக்கவையாக இருந்து வந்தது. இருந்தாலும் தமிழரசுக் கட்சியின் தீவிர விசுவாசிகள் சிலராலும் தமிழ் தேசிய விசுவாசிகள் சிலராலும் சுமந்திரனுக்கும் ஆதரவுகள் இருந்து வந்தது என்பதை மறுக்க முடியாது. ஆனால் அவருடைய செயற்பாடுகளை அவதானிக்கின்றபொழுது இந்த இனத்தை சின்னாபின்னமாக்கிக் கொண்டுவரும் செயற்பாட்டையே அவர் மேற்கொண்டிருந்தார்.

தமிழ்தேசியக் கூட்டமைப்பினை உருவாக்கியது விடுதலைப்புலிகளா இல்லையா என்ற வாதம் முன்வைக்கப்பட்ட போது தமழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தன் அவர்கள் மழுப்பலான பதில்களை பல சந்தர்ப்பங்களிக் கூறியிருக்கின்றார்.

அவ்வாறே அவரின் பதில்களுக்கு சாதகமான பதில்களையே சுமந்திரனும் தெரிவித்து வந்தார். உண்மைக்குப் புறம்பான பல விடயங்கள் வெளிவரத் தொடங்கின. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு யாரால் எங்கு உருவாக்கப்பட்டது என்பதை விட தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிற்கு விடுதலைப் புலிகள் முழுமையான ஆதரவை வழங்கியிருந்தார்கள் என்பது மறுக்க மடியாத உண்மையாகும்.

2002 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் கூட அப்பொழுது தேர்தலில் போட்டியிட்ட அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸ் கட்சியின் டலைவர் அப்பாப்பிள்ளை விநாயகமூர்த்தி போன்றோர் யாழ்ப்பாணத்தில் இடம்பெற்ற தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டங்களில் பிரச்சார உத்தியாக விடுதலைப்புலிகளின் பாடல்களை ஒலிபரப்பி பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்டிருந்தார்கள்.

அதனைத் தொடர்ந்து பதவியேற்றதன் பின்னர் சமாதான காலத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் வரிசையாகச் சென்று சந்தித்த வரலாறு யாரும் மறுக்க முடியாது.

அதனைத் தொடர்ந்து 2004 ஆம் நடைபெற்ற தேர்தலில் முழுக்க முழுக்க விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலேயே தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் செயற்பட்டார்கள். விடுதலைப்புலிகளின் உத்தரவுக்கமையவே தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தன் அவர்கள் செயற்பட்டார் ஏன்பது யாவரும் அறிந்த உண்மை. ஆவர்களின் ஆலோசனைக்கமையவே பல்வேறு செயற்பாடுகளை மேற்கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் விடுதலைப்புலிகளின் ஆதிக்கம் என்பது அந்தக்காலப்பகுதியில் மிகப் பகிரங்கமாகவே காணப்பட்டது. குறிப்பாக 2002 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பு போட்டியிட்டு தேசியப் பட்டியல் ஆசனங்களுக்கு முன்னாள் தமிழர் விடுதலை கூட்டணி தலைவர் மு. சிவசிதம்பரம் அவர்கள் தெரிவு செய்யப் பட்டார். பின்னர் அவர் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்ததன் பின்னர் அவரது உடலுக்கு விடுதலைப் புலிகள் கிளிநொச்சியில் அஞ்சலி செலுத்தினார்கள். அதன் பின்னர் அந்த இடத்தை நிரப்புவதற்கும் விடுதலைப்புலிகளே முடிவெடுத்தார்கள்.

அதன்படி விடுதலைப்புலிகளை அணுகிய சம்பந்தன் அவர்கள் அவர்களின் ஆலோசனைக்கமைய தனது சகாவான துரைரெட்ணசிங்கத்தை நியமித்தமை அனைவரும் அறிந்த ஒரு விடயமாகும். விடுதலைப்புலிகள் தாங்கள் உருவாக்கிய தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு போலவே அங்கு பல செயற்பாடுகள் இடம்பெற்றன.

அவ்வாறே முன்னாள் அரசியல் ஆலோசகர் அன்ரன் பாலசிங்கம் கூட பலதடவைகள் தாங்கள் சொல்வதைச் செய்பவர்கள்தான் கூட்டமைப்பினர் என பகிரங்கமாக பல நேர்காணல்களில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

ஆனால் அந்த சந்தர்ப்பத்தில் அதை மறுத்த ஒரேயொரு கூட்டமைப்பு உறுப்பினர் ஆனந்தசங்கரி அவர்கள் மாத்திரமே. ஆனால் மற்றவர்கள் எல்லாம் மறுப்பறிக்கைகளை விட்டதாக இல்லை.
ஆகவே இந்த நிலமைகளின் பின்னர்தான் 2010 ஆம் ஆண்டு சுமந்திரன் அவர்கள் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக சத்தியப்பிரமாணம் செய்து தமிழரசியலுக்குள் நுழைந்தார். அவரின் நுழைவுக்குப் பின்னர் அடுத்த முறை இடம்பெற்ற தேர்தலில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு தொடர்ச்சியாகப் பின்னடைவுகளைச் சந்திக்கத் தொடங்கியது.

ஓர் அரசியல் தலைவர் என்ற பொறுமை, நிதானம் இல்லாமல் இவர்கள் செயற்பட்டதன் விளைவுதான் இன்று தமிழ் அரசியல் பாரிய பின்னடைவைச் சந்திக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது.

உலகத்தில் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்ட இனமாக தமிழ் இனம் காணப்படுகிறது. கொடிய, நீண்ட யுத்தத்தினால் பொருளாதார இழப்புக்கள், உயிரிழப்புக்கள் போன்றவற்றைச் சந்தித்து இன்று மிகமோசமான நிலையில் இந்த இனம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த சந்தர்ப்பத்தில் அந்த இனத்தை மீட்டிருக்க வேண்டியது அந்த இனத்திற்கு தலைமை தாங்கும் அரசியல்வாதிகளின் கடமையாகும்.

ஆனால் நிலைமை அவ்வாறல்ல. தங்களுக்குள்ளேயே முட்டிமோதிக் கொண்டிருக்கும் இந்த அரசியல்வாதிகளால் தமிழ் மக்கள் மிகவும் மோசமான வகையில் பாதிக்கப்படுகின்றார்கள். இதில் வேடிக்கையான விடயம் என்னவென்றால் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இந்தத் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பில் இருக்கக்கூடிய கட்சிகள் எல்லாமே விடுதலைப்புலிகளுக்கு விரோதமாக செயற்பட்ட கட்சிகள் என்பதில் மாற்றுக்கருத்திற்கிடமில்லை.

குறிப்பாக புளொட் இயக்கம் விடுதலைப்புலிகளுக்கு முழுக்க முழுக்க எதிராகவும் அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவாகவும், அரசாங்கப் படைகளின் துணைப்படைகளாகவும் செயற்பட்டு வந்ததை யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து மக்கள் சாரை சாரையாக தாண்டிக்குளம் ஊடாக வவுனியாவை அடைந்த பொழுது முதலில் பொல்லுகளுடனும், கொட்டான்களுடனும் நின்று விடுதலைப்புலிகளின் ஆதரவாளர்களை, மக்களை அடித்து துன்புறுத்தி வந்தது புளொட் இயக்கம்.

அவ்வாறே ரெலோ இயக்கம் கூட விடுதலைப்புலிகளுடன் மிகுந்த முரண்பாட்டுடைய இயக்கம் என்பது எல்லோரும் அறிந்த விடயம்.ரெலோவின் தலைவர் சிறிசபாரத்தினம் அவருடன் நூற்றுக்கணக்கான தோழர்கள் விடுதலைப்புலிகளால் கொலை செய்யப்பட்டார்கள். ஆனால் தற்பொழுது செல்வம் அடைக்கலநாதன் தன்னை ஒரு விடுதலைப்புலிகளின் அபிமானி என்று கூறிக்கொள்வதில் முன்னிலை வகிக்கின்றார்.

அவ்வாறே சம்பந்தன் அவர்களைக்கூட விடுதலைப்புலிகள் கொலை செய்ய முயற்சித்தார்கள் என்ற கருத்து பரவலாகப் பேசப்படுகின்ற விடயமாகும். ஆகவே இதிலிருந்து ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. புளொட்டின் தலைவர் சித்தார்த்தன், ரெலோவின் தலைவர் செல்வம் அடைக்கலநாதன், கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தன் விடுதலைப்புலிகளின் கொலைப்பட்டியலில் இருந்தார்கள் அல்லது விடுதலைப்புலிகளுக்கு எதிராக உள்ளக ரீதியாக எதிரான கொள்கைகளைக் கொண்டவர்கள் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மையாக இருக்கிறது.

இந்த நிலையில் இந்தக் கட்சிகள் இணைந்துள்ள தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு எவ்வாறு தமிழ் மக்களுக்கு விமோசனத்தைப் பெற்றுத் தருமென்பது இன்னொரு கேள்வியாக அமைந்துள்ளது.
ஆகவே இன்றைய நிலைமையில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பில் இருக்கக்கூடிய பல கட்சிகள் பிரிந்துவிட்ட நிலையில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் பிரதான கட்சியாக இருக்கின்ற தமிழரசுக் கட்சிக்குள் பாரிய பிளவுகள் இந்தவாரம் இடம்பெற்றுள்ளது.

குறிப்பாக யாழ்.மாநகர முதல்வர் தெரிவில் ஏற்பட்ட குழப்ப நிலைமை காரணமாக ஆட்டைக் கடித்து, மாட்டைக் கடித்து கடைசியில் ஆளைக் கடித்தார் என்ற பழமொழிக்கமைவாக கட்சிக்குள்ளேயே இவர்கள் வெளிப்படையாக முரண்பட ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள்.

கடந்த பாராளுமன்ற பொதுத்தேர்தலில் இவர்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட முரண்பாடு முற்றியிருந்த நிலையில் யாழ்.மாநகர சபை முதல்வர் தெரிவில் அது மேலும் பாரிய விரிசலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. எல்லாத் தமிழ் மக்களும் குறிப்பாக புலம்பெயர் தமிழ் மக்களும் தமிழரசுக் கட்சி மீதும், தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் மீதும் வெறுப்படையும் நிலை அதிகரித்து வருகின்றது. அதேசமயம் அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸ் கூட கட்டுக்கோப்பான அரசியலைச் செய்கின்றதா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாக இருந்து வருகிறது.

தனியே இரண்டு கஜேந்திரர்களினது கட்சியாக அந்தக் கட்சி மாறுகின்றதா என்ற கேள்வி மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. ஏற்கனவே முன்னணியின் செயற்பாட்டாளர் மணிவண்ணன் அக் கட்சியிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றார். அதேசமயம் மாநகரசபை உறுப்பினர்கள் 10 பேருமே கட்சிக்கு விசுவாசமில்லாமல் மணிவண்ணன் பின்னால் சென்றுள்ளார்கள். இதிலிருந்து அந்தக் கட்சிக்குள்ளும் பாரிய முரண்பாடுகள் தோன்றியிருப்பதை அவதானிக்கலாம்.

குறிப்பாக கடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலில் கூட கட்சி யாழ்ப்பாணத்திற்கு வெளியே வன்னி மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் போட்டியிட்டது. வன்னியில் கூட சில உறுப்பினர்கள் கணிசமான வாக்குகளைப் பெற்றிருந்தார்கள். அந்த நிலையில் அந்தக் கட்சி தன்மை விரிவுபடுத்த நினைத்திருந்தால் தேசியப் பட்டியல் ஆசனத்தை வன்னி மாவட்டத்திற்கு வழங்கி தனது கட்சியை மேலும் பலப்படுத்தியிருக்கலாம். ஆனால் அவ்வாறு செய்யவில்லை. இதுவும் அந்தக் கட்சிக்கு ஒரு பின்னடைவாகவே இருக்கிறது.

ஆகவே ஒட்டுமொத்தமாக தமிழ் தேசிய கட்சிகள் தமிழ் அரசியலில் இருந்து விலகிச் செல்கின்றதா என்ற கேள்வி மக்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ளது.